- ป๊ามีลูกสามคน ลูกชาย 2 ลูกสาวคนเดียวคนเล็กคือนุ้ย
- ป๊ายกร้านเฟอร์นิเจอร์ให้เฮียอุ๊ไปแล้ว รถกระบะหนึ่งคัน
- ป๊าลงทุนเปิดร้านเน็ตให้เฮียจุ๊บ รถโฟร์วิลล์หนึ่งคัน
- ป๊าลงทุนเปิดร้านเน็ตให้นุ้ย
- ป๊าไม่เคยได้เงินจากร้านเฮียจุ๊บคืนสักบาท ไม่ว่าเฮียจุ๊บจะให้เหตุผลว่าอะไร ป๊าไม่ว่าเลยสักคำ (อย่างน้อยสุดนุ้ยก็ไม่เคยได้ยินว่าป๊าพูดกับเฮียจุ๊บเรื่องนี้)
- ป๊าได้เงินทุน ทยอยคืนจากนุ้ยเกือบทุกเดือน แต่เดือนไหนไม่มี ป๊าว่านุ้ยทำงานไม่ดี ป๊าถามว่า ทำไมถึงไม่มีเงิน เงินไปไหน
- เฮียจุ๊บบอกว่านุ้ยทำบัญชีไม่ดี ไม่ละเอียด ป๊าเห็นด้วย เฮียอุ๊เห็นด้วย
- ทำไมช่วงปลายปี 49 เฮียจุ๊บบอกว่าถูกลูกน้องโกงไป 6 เดือนเต็ม เขาถึงไม่รู้เรื่อง ถ้าเขาทำบัญชีด้วยความละเอียดรอบคอบอย่างที่เขาบอกว่าเขาทำ แล้วทำไมเขาถึงไม่รู้ว่าเขาถูกโกง นับเวลาแล้วมันไม่ใช่น้อยเลย 6 เดือนเต็ม
- เฮียจุ๊บเอาเงินที่ไหนไปเที่ยวต่างจังหวัด ซื้อกล้องราคาแพง แล้วทำไมไม่มีเงินคืนป๊า
- นุ้ยไม่มีเงินไปเที่ยวไหน ไม่มีกล้องราคาแพง แล้วทำไมถึงคิดว่านุ้ยเอาเงินไปไหน
- ร้านบิ๊กเน็ตแอนด์เกมส์เป็นกงสีเหมือนร้านอภินันท์เฟอร์นิเจอร์ แล้วร้านเอสกิโมล่ะ ?
- นุ้ยดูแลจัดการบริหารร้านบิ๊กเน็ตฯ มาด้วยตัวเอง เคยมีเฮียอุ๊ มีซ้อช่วย แต่เขาไม่ได้มาร้านนานแล้ว
- ก่อนจะมีเรื่องผิดใจกันมากมายเหมือนตอนนี้นั้น ป๊าเคยเรียกนุ้ยไปคุยบ้านใน ป๊าบอกนุ้ยว่าเฮียอุ๊ถามว่า "ทำไมไม่ให้ชื่อเขาเป็นเจ้าของกิจการร้านเน็ตฯ ทำไมถึงเป็นชื่อนุ้ย" แล้วป๊าก็ไม่ให้ เพราะป๊าคิดว่า ถ้าให้เฮียอุ๊จัดการ เงินร้านคงไม่ได้คืนถึงปะป๊าแน่ๆ (ตามที่ป๊าบอกกับนุ้ย)
- แล้วถ้าวันไหนไม่มีป๊ากับแม่ นุ้ยจะลำบากเพราะเฮียอุ๊เขาคงไม่เอานุ้ยอยู่แล้ว อย่างที่ป๊าบอกนุ้ยว่า เขาเชื่อและรักเมียเขาเท่านั้น
- นุ้ยทำงานอยู่ร้านทั้งวันทั้งคืน ทุกวัน นุ้ยรู้จักลูกค้าทุกคน นุ้ยรู้ใจลูกค้าแทบทุกคน ไม่อย่างนั้นร้านบิ๊กเน็ตฯ จะมีลูกค้าประจำได้อย่างไร พ่อแม่เขาจะไว้เนื้อเชื่อใจฝากลูกเขาไว้กับนุ้ยงั้นหรือ
- เรื่องผิดใจระหว่างเฮียอุ๊กับนุ้ยเริ่มจากชื่อกิจการร้านที่ป๊าให้เป็นของนุ้ย
- เรื่องต่อมามีเห็นชัดเจนเรื่องเก้าอี้ที่ขาดหวิ่นเห็นฟองน้ำ ตามที่เรื่องมันเป็นอย่างนี้ ร้านเรายังไม่คืนทุน ราคาค่าซ่อมเก้าอี้ (เข้าใจแล้วว่ารื้อถอนหนังทั้งตัว คงเหลือแต่โครงเท่านั้น) ราคา 1500 บาท ถือว่าเป็นราคาที่สูงมาก ถ้าเปรียบเทียบกับราคาเก้าอี้ขา C แบบเดียวกันในตลาดตอนนี้ ซึ่งตกตัวละ 1700 บาท
- นุ้ยพยายามอธิบายว่า เราสามารถแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อนได้เหมือนที่ชาวบ้านทุกคนเขาทำกันตามสภาพ "ภูมิปัญญาชาวบ้าน" ยกตัวอย่างร้านเน็ตอื่นๆ เขาก็จะเลือกหนังเทียมมาตัดแปะก่อน ประทังการใช้ไปได้ชั่วระยะหนึ่ง หรือยกตัวอย่างใกล้ๆ ตัว คือร้านทำผมของน้าพึง (คุณแม่ของน้องแพร) ซึ่งเรื่องนี้น้องแพรเองก็ยืนยันและเห็นด้วยกับนุ้ยว่าเราทำได้จริงๆ
- ไม่ต้องถึงขนาดว่าเราเอาเก้าที่ขาดนี้ไปซ่อมในราคาเสมือนซื้อใหม่
- ปะป๊าอาจไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงเป็นปัญหา จริงๆ เรื่องนี้ไม่ได้เป็นปัญหาของร้าน ถ้าเฮียอุ๊ไม่หวังดีเกินไป เพราะไม่เคยมีลูกค้าสักคนพูดว่านั่งเก้าอี้ไม่ได้ มีเพียงแต่เฮียอุ๊คนเดียวที่เขาไม่สามารถนั่งเก้าอี้ตัวที่ขาดได้เมื่อเวลาเขามาเล่นเกมส์ที่ร้าน เขาจะบ่นตลอดว่ามันขาด (ย้ำว่าในขณะที่ลูกค้าไม่เคยบ่นเรื่องเก้าอี้สักคน)
- ความต้องการของลูกค้าคือ ความเร็วของอินเตอร์เน็ต แอร์เย็นสบายหรือไม่ และไม่มีเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเด็กๆ เล็กๆ
- ถ้านุ้ยมีโอกาส นุ้ยจะพาป๊าไปตามร้านอินเตอร์เน็ตที่มีลูกค้ามากมายไม่เคยขาดให้ปะป๊าได้ดูได้เห็นว่าทำไมลูกค้าถึงเลือกไปร้านเหล่านั้นทั้งที่ร้านทั้งเก่า เก้าอี้ก็ขาดหวิ่นเหวอะหวะ
- วันที่ซ้อแอนเลิกขายน้ำขนมในร้านเน็ตฯ และยกให้นุ้ยจัดการเองนั้น เหลือขนมอยู่ 1 แพ็ค (12 ห่อ) น้ำเหลือไม่กี่ขวด และเงินทุนค้าขายซึ่งป๊าลงให้ก่อนนั้น ซ้อแอนไม่ได้วางไว้สักเพียงหนึ่งบาท วันรุ่งขึ้นนุ้ยเริ่มต้นใหม่โดยการนำเงินร้านเน็ตไปซื้อขนมเพิ่ม และจ่ายค่าน้ำที่สั่งใหม่ 6 ลัง
- โดยซ้อบอกว่าขนมที่เหลือนั้นให้นุ้ยเอาไว้ขายเป็นทุน
- ป๊าให้นุ้ยบริหารจัดการร้านเน็ตฯ แต่ไม่ให้นุ้ยมีส่วนร่วมการตัดสินใจหรือแสดงความคิดเห็นสักอย่าง
- ทุกอย่างขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของเฮียอุ๊ เฮียจุ๊บ ป๊า
- ในขณะที่นุ้ยเปิดร้านตลอด เรื่องเวลาส่วนตัวไม่ต้องพูดถึง เพราะไม่เคยมี เวลาจะนอนยังนับชั่วโมงได้
- นุ้ยได้เงินเดือนที่ป๊าให้ต่อเดือน 4000 บาท ร่วมสองปีแล้ว เฮียจุ๊บเขาให้เงินเดือนตัวเขาเองมากกว่านี้ 1 เท่า และเขายังมีเงินจ้างแรงงานช่วยเหลืองานเขา เขาไม่ต้องอยู่ร้านตลอดเวลา มีเวลาไปเที่ยว ดูหนัง ฟังเพลง และรับส่งแฟนของเขา ป๊าเคยรู้หรือปล่าว
- นุ้ยเคยอยากรู้ว่าทำไมถึงแตกต่างกันมากมายนักระหว่างเฮียจุ๊บกับนุ้ย ทั้งที่ก็เป็นลูกปะป๊าเหมือนกัน
- ป๊าคงจะเสียใจที่นุ้ยเป็นแบบนี้ แต่ป๊าไม่เคยรู้ว่าตลอดเวลาป๊าไม่เคยยุติธรรมกับลูกเลย
- นุ้ยไม่เคยได้อะไรอย่างที่ป๊าให้เฮียสองคน นุ้ยไม่เคยได้รับความยุติธรรม
- ป๊าไม่เคยมองนุ้ยในแง่ดี และป๊าไม่เคยกดดันเฮียจุ๊บเหมือนที่กดดันนุ้ย
- ป๊าไม่เคยฟังนุ้ยเหมือนที่ฟังเฮียอุ๊
- และนุ้ยไม่ต้องการสมบัติอะไรสักอย่างแล้ว เท่าที่เกิดมาและป๊ากับแม่ อาม่าเลี้ยงดูนุ้ย ให้นุ้ยได้เรียนจนจบมหาวิทยาลัยนุ้ยก็ถือว่าเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดแล้วค่ะ
นุ้ยกราบขอโทษที่ต้องทำให้ป๊ากับแม่เสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่อย่างไรเสียนุ้ยคิดว่านุ้ยควรออกไปมีชีวิตที่ลำบากลำบน ไปให้คนอื่นกดขี่ข่มเหงดีกว่าคนในครอบครัวกันเองข่มเหงกันเองอย่างนี้ นุ้ยไม่เคยคิดว่านุ้ยปีกกล้าขาแข็ง และไม่เคยคิดทำร้ายป๊ากับแม่ แต่นุ้ยขอทำร้ายตัวนุ้ยเองดีกว่า
เรื่องร้านบิ๊กเน็ตแอนด์เกมส์ต้องเปิดดำเนินกิจการต่อไป นุ้ยรู้ว่าอย่างไรเฮียอุ๊ ซ้อ และเฮียจุ๊บ คงมีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ทำธุรกิจที่ป๊าลงทุนนี้
สักวันหนึ่งถ้านุ้ยได้ดีนุ้ยจะเอาเงินกลับมาคืนป๊า และให้ป๊าไปคืนโกนะคะ
รักและเคารพอย่างสูง
นุ้ย
edit @ 2007/03/06 19:25:32
edit @ 2007/04/09 15:52:19
เขียนวันที่ 9 เมษายน 2550
ตอนนี้นุ้ยหางานทำได้ที่จังหวัดภูเก็ต
นุ้ยรู้ว่าถ้านุ้ยบอกกับป๊า ป๊าไม่ยินดีแน่ๆ ที่นุ้ยจะไป แต่นุ้ยขอไปเถิดนะคะ
นุ้ยอยากไปทำงาน โดยใช้วิชาความรู้จากที่ปะป๊าส่งเสียให้นุ้ยเรียนมาแปดปี ทั้งที่เอแบค และที่เกษมบัณฑิต
นุ้ยไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นลูกเนรคุณ แต่ถ้านุ้ยอยู่ที่ร้านต่อไป โดยที่นุ้ยไม่ได้รับความยุติธรรมเช่นเดิม
และนุ้ยก็มีเงินคืนทุนป๊าน้อยเหลือเกินด้วยนั้น นุ้ยทนไม่ได้แล้ว
นุ้ยออกไปทำงานครั้งนี้จะเก็บเงินส่งกลับมาให้ปะป๊ากับแม่อย่างแน่นอนค่ะ
ขอให้ปะป๊าไม่ต้องห่วงนุ้ยเพราะนุ้ยดูแลตัวเองได้ จะไม่ให้ใครมารังแก และขอให้ปะป๊าอภัยให้ที่นุ้ยไม่ได้มาบอกป๊าด้วยตัวเอง เพราะนุ้ยรู้ว่าหากนุ้ยบอกเรื่องก็คงจะยาวไปกว่านี้
เรื่องทางร้านนุ้ยห่วงแค่ไหน แต่ก็ทราบดีว่าพี่ชายอีกสองคนสามารถทำได้ บางทีเขาอาจทำได้ดีกว่านุ้ย เหมือนอย่างที่ทุกคนคิดว่านุ้ยทำได้ไม่ดีเลย
นุ้ยอยากให้เฮียจุ๊บเขาคืนเงินทุนป๊าบ้างนะคะ เหมือนที่ครูปานเคยพูดไว้ว่า ป๊ารับคืนจากนุ้ยทางเดียว พอจากเฮียจุ๊บไม่ได้ ป๊าก็ไม่ว่าอะไร ... มันไม่เสมอภาคกัน และถึงแม้นุ้ยจะเป็นผู้หญิง แต่ผู้หญิงสมัยนี้ไม่เหมือนในสมัยโบราณแล้ว
เมื่อปะป๊าส่งเสียให้นุ้ยเรียนจบถึงขั้นปริญญา นุ้ยจะนำปริญญาที่ปะป๊าให้เป็นของขวัญชีวิตนี้ เอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดค่ะ
รักและเคารพอย่างสูง
นุ้ย