..

ทิ้งหน้านี้ไว้เป็นอนุสรณ์เตือนตัวเราเองว่า

พี่น้องข่มเหงรังแกกันเจ็บยิ่งกว่าคนอื่นทำมากมายนัก

..

สองสามวันมานี่มันอึดอัดจริงๆ นะ

ใจนึงก็คิดว่า เราทำถูกแล้ว ที่เลือกที่จะไม่เขียนเรื่องภายในครอบครัวบางเรื่องลงไป

เพราะเราเป็นคนดีกว่าเขาไงล่ะ

..

เราต้องอดทนอย่างนี้ และทำใจยอมรับให้ได้ว่า

พี่น้องสายเลือดเดียวกันก็ตาม แค่นิสัยใจคอก็ไม่เหมือนกันแล้ว

จะให้มาคิดอะไรเหมือนกันไปหมดจะเป็นไปได้งัย

..

ในเมื่อคนบางคนในครอบครัวเลือกที่จะคิดอย่างนั้น

จิตใจของเขาก็จะร้อนรุ่มจนร่างกายรับไม่ได้

และอ่อนแอพ่ายแพ้ตัวของเขาเองไปในที่สุด

..

นุ้ยคิดว่านุ้ยทำถูกแล้วนะ ที่ผ่านมาทำดีกับเขา..พ่อแม่เด็กมาตลอดแล้วด้วย

นุ้ยรักหลานนุ้ยมาก สายเลือดและสายใยเส้นบางๆ ของใจอากับหลาน

ความรักความห่วงใยที่มี แล้วอาโกจะอบรมสั่งสอนให้พวกหลานๆ เป็นคนดี

กลับกลายเป็นเรื่องที่ผิดซะอย่างนั้น

ก็อย่างว่า หลานเรา แต่ลูกเขา

อย่างนี้คงต้องปล่อยให้เขาเลี้ยงตามแบบที่เขาเลี้ยงต่อไป

แม้หลายๆ ครั้งจะเห็นได้ว่าเขาเลี้ยงลูกเขาแทบไม่รอดเลยด้วยซ้ำ

ถึงงั้นก็ใช่ว่าอาโกนุ้ยคนนี้จะยกตนขึ้นมาบอกว่าทำได้ดีมากมายนักหนา

ตัวโกเองอาจทำไม่ได้ถึงครึ่งที่พ่อแม่หลานทำ

แต่โกก็เป็นอาของหลานคนหนึ่งที่เต็มใจให้หลานได้ทุกสิ่ง

..

ตอนนี้รู้สึกสงสารก็แต่เจ้าหลานสามคนที่ไม่รู้เรื่องราวความจริงอะไรทั้งหลายทั้งสิ้น

ถูกพ่อแม่ใช้เป็นเครื่องมือเวลามีปัญหากับญาติๆ ในครอบครัว

..

ตลกว่ะ! ตลกคนอายุจะ 40 แต่ประสาทกลับกลายเป็น 14

..

ปล่อยให้พ่อแม่หลานๆ บ้ากันต่อไป โกไม่ยุ่งแล้ว

โกเต็มที่แล้วน่ะ จริงใจด้วยมาตลอด

เสียใจสุดก็ตรงที่พ่อแม่หลานๆ แปรเปลี่ยนความหวังดีที่โกสอนหลาน

..ให้กลับกลายเป็นร้ายไปได้น่ะสิ

.

สักวันพวกหนูๆๆ ทั้งกุ๊กกิ๊ก กุ๊งกิ๊ง และบิ๊กกันจะรู้เอง ว่าโกรักและหวังดีกับหนูมากแค่ไหน

รักแบบฉบับที่ไม่หวังอะไรตอบแทน แม้ว่าโกจะไม่ใช่คนคลอดหนูออกมาก็ตาม

..

ปล. ขอบใจคำพูดของ "หนู" เพื่อนที่นุ้ยรุ้สึกผูกพันอีกคน ที่บอกกับนุ้ยว่า

"your brother they just born with u,

not gonna be with u you for the whole life"

.